Yapraklar sararırken, yazlıkları kaldırıp kışlıkları çıkartırken ilk kez duyuldu sesim. Uzun uzun okuduktan sonra mühendis olduk eksantirik ve diğerleriyle beraber. Okuduk ve "adam" olmanın kıyısındayız. Tepkili olduk çoğu anlayışa ama hep ılımlıydık aslında insanlara. Ne zaman büyüdük eleştirir olduk, ne zaman büyüdük sorgular olduk. Ama bildiğim bişey var... İnsanlardan, birer koyun yaratmaya çalışanların karşısında olduk... Hoş bir sene değildi belki de benim için… Hoş bir sene değildi belkide ülkemiz için… Hiç hoş bir sene değildi belkide dünya için… Ey 2009 sen sadece yeni bir yıl değilsin. Milyonlarca insanın, milyonlarca beklentisi var senden.
Can çekişiyordu…
Hayatı boyunca bu denli zorlanmamıştı nefes almakta. O minik kalbi hiç bu kadar duraksamamıştı atarken. Çok canı yanıyordu. Biri tarafından öldürülüyordu acımasızca. Kimsenin duymadığı bir cinayet. Sessiz cinayet. En derinlerde hissedilen acı ile birleşip çöküyordu boğazına acımasızca.
2009 yılının kurban bayramını yaşayan tüm İslam aleminin bayramını en içten dileklerimle kutlarım. Kurban bayramınız mübarek olsun.
Ya sarılacaksın sımsıkı hayata, yada bırakıp gideceksin herşeyi umarsızca… Geldiyse hayat ayaklarının ucuna kadar, ya yaşayacaksın kana kana, yada basacaksın tekmeyi tüm gücünle… Hani derler ya dışındasındır çemberin yada içinde yer alacaksın diye…
Korktuğum oldu ve bu yazı dizisi böyle uzayıp gidecek.Bu sefer öyle çokta birşey sölyemek gelmiyor içimden. Sizlerle olayı paylaşıp az bir yorum ekleyerek kapatacağım konuyu bir daha açmama umuduyla.Yer: Tabiki İstanbul. Önceki gece Eminönü’nde yaşanan olay sigaraya ateş istemekle başlıyor. Çocuk Esirgeme Kurumu’na bağlı bir merkezden bir süre önce kaçmış olan “Atatürk’ün Türkiye Cumhuriyeti’ni” emanet [...]
Hatırlamaya çalışıyorum da eski cenazeleri hayal meyal birşeyler geliyor aklıma. Yürek burkan yakarışların, uzun uzadıya yakılan ağıtların ve hesapsızca akan gözyaşlarının arasında inadına çocuk olmak. Cenazeevlerindeki çocukluk sendromu en iç yakan şekilde. Yaramazlıktan çekilen kulağın kırmızılığı, yapılan gürültünün sorumlusu olarak yenilen çimdiklerin morluğu, ertesi sabah okula gidecek olmanın sıkıntısı ve sürekli içerden gelen katıla katıla [...]
Evet artık bizimde dünyaya ün salacak bir oyuncak bebeğimiz var. İsmini kim koydu bilinmez ama adı “Ayşe Nur”. Bebeğin Çin’de üretildiği söyleniyor ama ismini bizimkiler koydular herhalde. E yaratıcısı fikir babası bizimkiler olduğuna göre isim koyma hakkıda tabiki bizimkilere ait. Çinliler koymadı ya bu ismi. Neyse yeni bebeğimiz oldukça marifetli.
Umarım bu başlık 3-5-20-50 diye uzayıp gitmez ama bu denli “nezaketsiz”, “hoşgörüsüz” ve “dikkatsiz” insanlar bütününün bulunduğu bir şehirde bu böyle uzar gider gibi görünüyor. Olayımız yine “2010 Kültür Başkenti- İstanbul” da yaşanmış. Dün akşam işinden evine dönmek isteyen Naime Coşkun Kadıköy’den Maltepe’ye gitmek için “34 TN 0048″ plakalı “İETT” otobüsüne biner. Otobüs evine yaklaşınca [...]
11 ayın sultanı mübarek Ramazan ayının ardından gelen bayramınız mübarek olsun. Tüm ailelerdeki ”saygı”ların ellerinden, “sevgi”lerin gözlerinden öpüyorum. Her aileye tek tek nice güzel bayramlar ve sevdikleriyle beraber nice Ramazan’lar, nice iftar sofraları, nice sahur muhabbetleri diliyorum.
Kartal Abi… Kazım Kanat… Küpeli, fötr şapkalı, bir yanı sanatçı bir yanı sporcu Kazım Abi bu kez rövanşı olmayan bir maçı kaybetti ve hayat turnuvasından elendi…
Beşiktaş yorumcusu, Beşiktaş yazarı, Beşiktaş taraftarı Kazım Kanat 1999 yılında yakalandığı akciğer kanserine herkese ders verircesine meydan okuyordu. Hatta yendi bile…
