Yapraklar sararırken, yazlıkları kaldırıp kışlıkları çıkartırken ilk kez duyuldu sesim. Uzun uzun okuduktan sonra mühendis olduk eksantirik ve diÄŸerleriyle beraber. Okuduk ve "adam" olmanın kıyısındayız. Tepkili olduk çoÄŸu anlayışa ama hep ılımlıydık aslında insanlara. Ne zaman büyüdük eleÅŸtirir olduk, ne zaman büyüdük sorgular olduk. Ama bildiÄŸim biÅŸey var... Ä°nsanlardan, birer koyun yaratmaya çalışanların hep karşısında olduk... O kadar bilindik tanıdıktır ki Ãœlkemizde namus cinayetleri. Ama artık bizde geliÅŸiyoruz sanırım. Eskisi gibi erkek kardeÅŸin eline silah verip namusu temizletme senaryoları sona erdi. En azından son duyduÄŸum olayda durum böyleydi. Cidden ÅŸaşılacak bir olay kendi adıma. “BüyükÅŸehirlerimizden” birinde Adana’da geçen bir olay. Geçen yıl evden kaçan Melek Demir ailesi tarafından bulunup tekrar evine [...]
Evet birkaç kişinin uzun zamadır hayalini kurduğu birşeydi bir tiyatro topluluğu kurmak. İçlerinde ben de vardım bu birkaç kişinin. Sonunda gerçekleşti hayallerimizin bir kısmı ve birkaç ay önce toplanıp eş dost şeklinde haberler salarak etrafa küçük bir grup kuruldu. Kuşkusuz herşeyden önce bir sahneye ihtiyacımız vardı. Getronagan Lisesinden Yetişenler Derneği (G.L.Y.D) yönetimi ve yönetim kurulu [...]
Dönemin son sınavı… O gece Ä°stanbul yoluna çıkacak olan bir otobüse binecek olmanın mutluluÄŸu… Öğlen vakti kantinde yapılan son hazırlıklar sınav için… Bir telefon…
Ne sınavın anlamı vardı artık ne de destek için sırtımı sıvazlayan ellerin… Hepsi ve herÅŸey düşmandı o anda bana… Gece her saniyesi sorgulamayla dolu uzun bir otobüs yolculuÄŸu… Sabah Ä°stanbul, sabah [...]
HoÅŸ bir sene deÄŸildi belki de benim için… HoÅŸ bir sene deÄŸildi belkide ülkemiz için… Hiç hoÅŸ bir sene deÄŸildi belkide dünya için… Ey 2009 sen sadece yeni bir yıl deÄŸilsin. Milyonlarca insanın, milyonlarca beklentisi var senden.
Can çekiÅŸiyordu…
Hayatı boyunca bu denli zorlanmamıştı nefes almakta. O minik kalbi hiç bu kadar duraksamamıştı atarken. Çok canı yanıyordu. Biri tarafından öldürülüyordu acımasızca. Kimsenin duymadığı bir cinayet. Sessiz cinayet. En derinlerde hissedilen acı ile birleşip çöküyordu boğazına acımasızca.
2009 yılının kurban bayramını yaşayan tüm İslam aleminin bayramını en içten dileklerimle kutlarım. Kurban bayramınız mübarek olsun.
Ya sarılacaksın sımsıkı hayata, yada bırakıp gideceksin herÅŸeyi umarsızca… Geldiyse hayat ayaklarının ucuna kadar, ya yaÅŸayacaksın kana kana, yada basacaksın tekmeyi tüm gücünle… Hani derler ya dışındasındır çemberin yada içinde yer alacaksın diye…
KorktuÄŸum oldu ve bu yazı dizisi böyle uzayıp gidecek.Bu sefer öyle çokta birÅŸey sölyemek gelmiyor içimden. Sizlerle olayı paylaşıp az bir yorum ekleyerek kapatacağım konuyu bir daha açmama umuduyla.Yer: Tabiki Ä°stanbul. Önceki gece Eminönü’nde yaÅŸanan olay sigaraya ateÅŸ istemekle baÅŸlıyor. Çocuk Esirgeme Kurumu’na baÄŸlı bir merkezden bir süre önce kaçmış olan “Atatürk’ün Türkiye Cumhuriyeti’ni” emanet [...]
Hatırlamaya çalışıyorum da eski cenazeleri hayal meyal birşeyler geliyor aklıma. Yürek burkan yakarışların, uzun uzadıya yakılan ağıtların ve hesapsızca akan gözyaşlarının arasında inadına çocuk olmak. Cenazeevlerindeki çocukluk sendromu en iç yakan şekilde. Yaramazlıktan çekilen kulağın kırmızılığı, yapılan gürültünün sorumlusu olarak yenilen çimdiklerin morluğu, ertesi sabah okula gidecek olmanın sıkıntısı ve sürekli içerden gelen katıla katıla [...]
Evet artık bizimde dünyaya ün salacak bir oyuncak bebeÄŸimiz var. Ä°smini kim koydu bilinmez ama adı “AyÅŸe Nur”. BebeÄŸin Çin’de üretildiÄŸi söyleniyor ama ismini bizimkiler koydular herhalde. E yaratıcısı fikir babası bizimkiler olduÄŸuna göre isim koyma hakkıda tabiki bizimkilere ait. Çinliler koymadı ya bu ismi. Neyse yeni bebeÄŸimiz oldukça marifetli.
